Kiam la gazetoj raportas, ke Django mortis, kunvenis homoj el la tuta mondo, inter ili multaj muzikistoj kaj tre multaj ciganoj. Ili tre malfeliĉis, ke Django, kiu disvolviĝis de malgranda ciganoknabo al la plej bona gitaristo de la mondo, nun ne plu vivis. Ĉe lia tombo ili ludis la muzikon, per kiu Django tiel ofte feliĉigis la homojn.